Engels op het werk een probleem? Zet een hek om dit gedoemde land!

Naar het schijnt nemen wij steeds vaker onze toevlucht tot het Engels, ook op het werk. Over de lusten daarvan maar vooral over de lasten, ging het 13 mei 2019 in BNR Brainnet Werkverkenners. Volgens mij is dat Engels vaker iets nuttigs dan aanstellerij. Van suggesties als zou het de ondergang van het Nederlands betekenen, word ik zelfs een beetje narrig.

Rijtje woordenboeken van Van Dale. Afwisselend Nederlands en Engels. Foto copyright Pierre Spaninks 2019

Wordt de Nederlandse taal sluipenderwijs verdrongen door het Engels? Is er misschien zelfs sprake van een oikofobisch project van om-taling? Persoonlijk ben ik zo vrij daar niets van te geloven. Sowieso is naar de frequentie waarmee leenwoorden uit het Engels in het Nederlands voorkomen, nauwelijks onderzoek gedaan. Dus zeker weten doen we het niet. Maar ten principale: taal is altijd aan verandering onderhevig. Stilstand is achteruitgang, isolatie leidt tot verarming, contact en wisselwerking tot verrijking. Klagen over het taalgebruik van jongeren of van nieuwkomers is van alle tijden, en duidt eerder op aderverkalking dan op het einde der tijden.

Ja, managers gebruiken veel Engels of, zo u wilt, steenkolenengels. Soms lijkt dat bedoeld om een gebrek aan kennis te verhullen, en dan klinkt het vooral potsierlijk. Maar vaker is een Engels woord gewoon handig, omdat het lekker kort is en iedereen snapt wat er wordt bedoeld. Als u uw team bij elkaar roept en aankondigt dat er voortaan ‘mager’ en ‘behendig’ gewerkt gaat worden, is de kans op glazige blikken groot. Zegt u gewoon ‘lean’ en ‘agile’, dan knikken ze begrijpend en halen ze meteen de gele plakbriefjes tevoorschijn.

‘Eerder wordt aan de academie het Engels als tweede taal verdrongen door het Chinees, dan het Nederlands als eerste taal door het Engels’

Ja, in het hoger onderwijs worden steeds meer masters gegeven in het Engels. Wanneer zowel de docent als alle studenten prima Nederlands spreken klinkt dat een beetje mal, maar in het merendeel van de gevallen is het juist reuze nuttig. Vroeger was een mondje over de grens iets voor Nyenrodianen en andere marskramers, tegenwoordig heeft elk vak internationale dimensies. Die mis je als je er alleen in je eigen taal over kunt spreken, en oefening baart nu eenmaal kunst. Eerder wordt aan de academie het Engels als tweede taal verdrongen door het Chinees, dan het Nederlands als eerste taal door het Engels.

Ja, de Vrije Universiteit overweegt zijn bachelor Neerlandistiek op te heffen. Vakgenoten die meer bij de tijd zijn dan ik verzekeren me dat die studie daar sowieso al op sterven na dood was. En als de gereformeerde gemeenschap niet zelf in de buidel wil tasten om een zieltogende opleiding in leven te houden, waarom zouden andersdenkende belastingbetalers dat dan wel moeten doen? Het handjevol studenten dat na een eventuele sluiting overblijft, kan ondertussen op een kwartier fietsen van Buitenveldert gewoon verder aan een echte universiteit.

‘Kijk mij eens een grote geest zijn en een goed vaderlander bovendien’

Ja, honderdtachtig hoogleraren, letterkundigen en andere potentiële Nobelprijswinnaars hebben per ingezonden brief de politiek opgeroepen om wat zij noemen de ‘verengelsing’ te stoppen. Tientallen wannabees hebben zich inmiddels bij hen aangesloten. Het probleem is alleen dat er onder hen zoveel zijn die persoonlijk omwille van hun wetenschappelijke carrière maar al te graag in het Engels publiceren, dat hun protest meer een kwestie lijkt van ‘Kijk mij eens een grote geest zijn en een goed vaderlander bovendien’ dan van oprechte bezorgdheid.

En alsof dat alles nog niet erg genoeg is, leent Zaken Nieuws Radio nu de microfoon aan werknemers die zich erover beklagen dat er zelfs bij hen in de kantine Engels wordt gesproken. Nota bene tussen de plastic placemats, de broodjes kaas en de glaasjes karnemelk – alsof die niet epitomisch zijn voor de Nederlandse bedrijfscultuur.

Maar één antwoord mogelijk

Op zo’n fundamentele schending van de arbeidsvrede is maar één antwoord mogelijk. We stappen uit de EU (als een voorbeeld nemen aan de Britten in politicis wél gepermitteerd is), we zetten een hek om dit gedoemde land zodat er geen wereldburger meer in kan en geen kaaskop eruit, en we laten ons verzwelgen door de Noordzee terwijl het dweilorkest de vogeltjesdans speelt.

Deze tekst werd oorspronkelijk gepubliceerd als column voor Brainnet Werkverkenners

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *